تبلیغات اینترنتیclose
نمايشگر هاي OLED

تلويزيوني با وضوح بالا را تصور كنيد كه 80 اينچ قطر ‏، كم‏تر از يك چهارم اينچ پهنا دارد و برق كمتري نسبت به بيش‏تر تلويزيون‏هاي امروزي موجود در بازار مصرف مي‏كند و هنگامي كه به آن نياز نداريد ، مي‏توانيد آن را لوله كرده و در گوشة اتاق بگذاريد ! چه خوب مي‏شد اگر مي‏توانستيد نمايشگري انعطاف‏پذير را در هرجا ، مثلاً در لباس‏تان، جاسازي كنيد و با خود به هرجايي ببريد . تصور كنيد كه چه كارهايي مي‏توان با اين نمايشگر انجام داد . تمامي اين تصورات مي‏توانند در آينده‏اي نزديك و با استفاده از فن‏آوري (OLED) organic light-Emittiy diodes به حقيقت بپيوندد.

ساختار كلي OLEDها

فناوري OLED بهترين راه را براي نمايش تصاوير متحرك و ثابت با كم‏ترين محدوديتي فراهم مي‏كند . OLED ها نمايشگرهاي با اجزاي ثابت هستند كه با يك لاية نازك از مولكول‏هاي ارگانيك (مولكول‏هاي آلي كه منشاء طبيعي دارند). تركيب مي‏شوند و با استفاده از الكتريسته نور توليد مي‏كنند. صفحات نمايش OLED مي‏توانند تصاوير روشن‏تر و شفاف‏تري را نسبت به صفحات نمايش امروزي، كه از فن‏آوري هاي LED (Light Emitting Diodes) LCD (Liquid Crystal Display) استفاده مي‏كنند، ارايه دهند و علاوه بر اين، توان بسيار كم‏تري را نيز در مقايسه با آنها مصرف نمايند. نمايشگرهاي OLED از مدارهاي الكترونيكي ساخته شده‏اند. بنابراين هر پيكسل، مستقلاً به وسيلة يك مدار مطابقت دهنده راه‏اندازي مي‏شود. OLED ها رنگ‏هاي قرمز و آبي و سبز توليد مي‏كنند كه سبز بيشترين روشنايي را دارد. كارايي رنگ سبز 10 تا 15 شمع در هر آمپر مانند LEDها و 7 تا 10 لمنز در هر وات است كه قابل مقايسه با لامپ‏هاي التهابي است.

مزايا و معايب OLED

هم اكنون صفحات نمايش LCD به عنوان فناوري اصلي در توليد صفحات نمايش كوچك (مانند صفحات نمايش مورد استفاده در تلفن‏هاي همراه ) و بزرگ (تلويزيون‏هاي بزرگ ديجيتال و نمايشگرهاي كامپيوتر) مورد استفاده قرار مي‏گيرند. LED ها نيز از مدت‏ها قبل در ساعت‏هاي ديجيتال و ديگر ابزارهاي الكترونيكي به كار مي‏روند. اما OLEDها با توجه به مزاياي غيرقابل انكار خود به راحتي در آيندة نزديك جايگزين اين فناوري خواهند شد و اما مزاياي OLED :

لاية تشكيل شده از مواد آلي و لايه‏ ي پلاستيكي به كار رفته در نمايشگرهاي OLED باريك‏تر (حدود يك چهارم LCD) سبك‏تر و بسيار انعطاف‏پذيرتر از لايه‏هاي كريستالي مورد استفاده در LCD و LED هاست.

به دليل اينكه لايه‏هاي توليد كنندة نور در صفحات نمايش OLED نور بسيار زيادي را توليد مي‏كنند. زير لايه مي‏تواند از پلاستيك انتخاب شود . پلاستيك ها در مقايسه با شيشة مورد استفاده در LCD ها مقاوم‏تر و ارزان‏ترند و فرايند توليد آن ها نيز ساده‏تر است.

OLED ها از LEDها روشن‏تر و تابناك‏تراند. زيرا لايه ي مواد آلي در آن‏ها بسيار نازك‏تر از لايه مشابه غير آلي در LED هاست. لايه‏ هاي هدايت و تابنده نيز در آنها مي‏توانند به صورت چند لايه توليد شوند، كه همين امر مي‏تواند سبب افزايش نور توليدي آن‏ها مي شود.

LEDها و LCDها براي محافظت در برابر آسيب‏هاي فيزيكي نياز به شيشه دارند كه خود شيشه ي به كار رفته در آنها، مي‏تواند مقداري از نور را جذب كند. صفحات OLED به هيچ وجه احتياجي به شيشه ندارند.

OLED ها نياز به نور پشتي ندارند. در حالي كه LCD ها به آن نيازمندند. همان‏طور كه مي‏دانيد، صفحات نمايش LCD هيچ‏گونه نوري توليد نمي‏كنند و در حقيقت اساس كار آن‏ها بر پاية سد كردن نور پشتي در نقاطي مشخص، براي توليد نور است. اما OLED ها خودشان نور توليد مي‏كنند. علاوه بر اين، به دليل عدم نياز به نور پشتي، مصرف برق نمايشگرهاي OLED بسيار كم‏تر از صفحات نمايش LCD است، زيرا بيشتر انرژي مصرف شده در LCD ها به دليل تأمين نور پشتي در آن‏ها است. اين موضوع به ويژه براي ابزارهايي مانند تلفن‏هاي همراه كه از باتري براي تأمين توان مورد نيازشان استفاده مي‏كنند، بسيار مهم است.

OLED ها فرآيند توليد ساده‏تري دارند و مي‏توانند در اندازه‏اي بزرگ‏تر ساخته شوند. چون OLEDها از پلاستيك ساخته مي‏شوند. مي‏توانند در ورقه‏هاي بسيار بزرگ و باريك ساخته شوند . ساختن صفحات كريستال مايع بر روي صفحات شيشه‏اي در اين اندازه، بسيار سخت و حتي غيرممكن است . OLEDها ميان ديد بسيار وسيعي در حدود 165 درجه حتي در روشنايي دارند. اما چون LCDها بر مبناي سد كردن نور پشتي كار مي‏كنند. در نمايش تصاوير در زاويه‏اي مشخص ضعفي ذاتي دارند. ولي OLED ها خودشان نور توليد مي‏كنند و به همين دليل، زاوية ديد بسيار گسترده‏تري دارند.

نرخ نوسازي در برخي از OLEDها، 1000 بار بيشتر از LCDها است كه اين موجب واضح‏تر شدن و نرم‏تر شدن تصاوير ويدئويي متحرك مي‏شود.

تغييرات روشنايي و تاريكي OLEDها خيلي بيشتر از قدرت درك انسان است و لذا نمايشگرهاي OLED مي‏توانند به راحتي از سايه‏ها، روشنايي‏هاي زياد و تيره و تار بودن تصاوير پشتيباني كنند.

بديهي است هر فناوري جديد در آغاز راه خود دچار مشكلاتي است كه از آن به عنوان ”معايب“ اين فناوري ياد مي‏شود. گاهي همين موانع باعث عدم گسترش و پذيرش فناوري جديد در سطح صرف‏كنندگان مي‏شوند ولي معايب اين فناوري بسيار كم‏تر از فناوري مشابه در بازار است. از اصلي‏ترين معايب آن مي‏توان به موارد زير اشاره كرد :

اگرچه لايه‏هاي مواد آلي توليدكنندة رنگ‏هاي سبز و قرمز طول عمر طولاني (حدود 10 تا 40 هزار ساعت) دارند، اما لايه‏هاي آلي توليدكنندة رنگ آبي از طول عمر بسيار كم‏تري (تا حدود هزار ساعت)، برخوردارند.

هزينة توليد در حال حاضر بسيار بالاتر از حد متعارف است. اما مانند تمام فناوري‏هاي جديد، با گذشت زمان و آغاز توليد انبوه، قيمت‏ها تا حدود زيادي كاهش خواهد يافت.

و يكي از بزرگترين معايب OLED اين است كه مقاومت آن‏ها در برابر آب بسيار اندك است و آب مي‏تواند به راحتي به آن‏ها صدمه بزند.

اجزاي نمايشگر OLED

همانند LEDها، OLEDها نيز نيمه رساناهاي جامد هستند. آنها ضخامتي حدود100 تا 500 نانومتر (يعني حدود 200 برابر نازك‏تر از يك تار موي انسان ) دارند و مي‏توانند هم به حالت دو لايه و هم به حالت سه لايه و با استفاده از مواد آلي ساخته شوند . در جديدترين طرح‏ها كه از سه لايه استفاده مي‏شود ، لاية سوم به انتقال الكترون‏ها از قطب منفي به لاية توليدكنندة نور كمك مي‏كند و به دليل رايج نبودن طراحي‏هاي سه لايه ، ما در اين مقاله تنها دربارة طراحي‏هاي دو لايه صحبت خواهيم كرد . هرچند به دليل شباهت فراوان اين دو طراحي به يكديگر، هر نكته‏اي كه درباره طراحي‏هاي دو لايه گفته شود ، دربارة طراحي‏هاي سه لايه نيزصادق است .

نمايشگر OLED شامل قسمت‏هاي زير است:

زير لايه : لايه‏اي تشكيل شده از پلاستيك شفاف ، شيشه يا ورق ‏هاي نازك فلزي است كه به عنوان تكيه‏گاه مورد استفاده قرار گرفته و ساير اجزا به روي آن قرار مي‏گيرند.

قطب مثبت : هنگامي كه جريان الكتريسته به قطب مثبت متصل مي‏شود ، الكترون‏ها را حذف كرده و چاله‏هاي الكتروني (يا به اختصار بار مثبت) توليد مي‏كند.

لايه‏هاي ارگانيك (آلي) : اين لايه‏ها از مولكول‏هاي طبيعي (آلي) يا پليمرها ساخته شده‏اند و شامل اجزاي زير هستند:

1ـ لاية هدايت : اين لايه كه عمدتاً از مولكول‏هاي پلاستيك آلي ساخته مي‏شود، چاله ‏هاي الكتروني را از قطب مثبت منتقل مي‏كند. از پليمرهايي كه معمولاً به عنوان لاية انتقال مورد استفاده قرار مي‏گيرند، مي توان به ‍Polyaniline اشاره كرد .

2ـ لاية تابنده : اين لايه نيز از مولكول‏هاي پلاستيك آلي ساخته شده و البته جنس و ساختمان متفاوتي نسبت به مواد مورد استفاده در لاية هدايت دارد. اين لايه الكترون‏ها يا بار منفي را از قطب منفي منتقل مي‏كند. اين جا جايي است كه نور توليد مي‏شود. يكي از پليمرهايي كه معمولاً براي ساخت لاية تابنده مورد استفاده قرار مي‏گيرد، Polyfluorene است.

الكترود منفي : بسته به نوع OLED، هم مي‏تواند از مواد شفاف و هم مواد غيرشفاف ساخته شود. هنگامي كه جريان الكتريسته به قطب منفي وصل مي‏شود، الكترون‏ها را به درون OLED تزريق مي‏كند.

توليد صفحات OLED

مهم‏ترين بخش توليد صفحه نمايش OLED، قرار دادن لايه‏هاي آلي روي زير لايه است. اين كار را از سه طريق مي‏توان انجام داد:

1ـ روش Vacuum Deposition يا VTE (Vacuum Thermal Evaporation): در اين روش، در يك اتاق خلا ، مولكول‏هاي آلي به شدت داغ مي‏شوند تا جايي كه تبخير شوند. سپس با ورود يك زير لاية خنك به داخل اتاق خلا، اين مولكول‏ها روي زير لاية خنك نشسته و به حالت جامد در مي‏آيند. اين روش بسيار گران قيمت و پيچيده بوده و بازدهي بالايي نيز ندارد.

2ـ روش OVPD (Organic Vapor Phase Deposition): در فشار پايين و درون يك محفظه با ديواره‏هاي داغ گازي حامل مولكول‏هاي تبخير شدة مواد آلي،‏آن‏ها را تا روي يك زير لاية خنك هدايت كرده و در نتيجه مواد آلي روي زير لايه رسوب مي‏كنند. با استفاده از يك گاز حامل به عنوان واسطة فرايند، نياز به استفاده از اتاق‏هاي خلا پيچيده از بين رفته و در نتيجه فرآيند توليد ساده‏تر شده و به همان نسبت، هزينه‏ها نيز كاهش خواهد يافت.

3ـ Inkjet Printing يا فناوري چاپ جوهر افشان: در اين فناوري مواد آلي توسط يك چاپگر مخصوص روي زير لايه پاچيده مي‏شوند. همانند هنگامي كه قصد داريد تصويري را با استفاده از يك چاپگر جوهر افشان روي كاغذ چاپ كنيد. توليد OLEDها با استفاده از اين روش تا حدي باور نكردني از هزينه‏هاي توليد مي‏كاهد و باعث مي‏شود تا بتوان OLED را روي فيلم‏ها و لايه‏هاي نازك بي‏نهايت بزرگي كه براي ساخت صفحه نمايش بسيار بزرگ مورد استفاده قرار مي‏گيرد چاپ كرد.

چگونه OLEDها نور توليد مي‏كنند ؟

OLEDها نيز از روشي مشابه با LEDها، كه Electorophosphorescence ناميده مي‏شود ، براي توليد نور استفاده مي‏كنند . نحوة توليد OLEDها به شرح زير است :

1ـ باتري يا منبع تغذية مورد استفاده در OLED، جرياني الكتريكي ايجاد مي‏كند (جريان الكتريكي در حقيقت جرياني از الكترون‏هاست).

قطب منفي، الكترون‏ها را به لاية انتشار (يا لاية توليد نور) تزريق مي‏كند.

قطب مثبت، الكترون‏ها را از لاية هدايت تخليه كرده و در نتيجه حفره‏هاي الكتروني يا بار مثبت ايجاد مي‏كند.

2ـ در مرز ميان لاية انتشار و لاية انتقال، الكترون‏ها با حفره‏ هاي الكتروني برخورد مي‏كنند.

هنگامي كه يك الكترون حفره‏اي الكتروني مي‏يابد، آن را پر مي‏كند (در حقيقت به سطحي از انرژي سقوط مي‏كند كه در آن سطح هر اتم يك الكترون از دست مي‏دهد).

هنگامي كه اين اتفاق مي‏افتد، الكترون‏ها انرژي آزاد شدة خود را به صورت فوتون‏هاي نور منتشر كرده و OLED شروع به انتشار نور مي‏كند.

3ـ رنگ نور منتشر شده به نوع مولكول‏هاي آلي به كار رفته در لاية انتشار بستگي دارد. توليد كنندگان براي توليد صفحات نمايش تمام رنگي، چند لاية نازك را كه از مولكول‏هاي مختلفي تشكيل شده‏اند، روي يكديگر قرار مي‏دهند.

4ـ شدت نور توليدي، به ميزان جريان الكتريكي مورد استفاده بستگي دارد. در نتيجه استفاده از جريان الكتريكي بيشتر، باعث ايجاد نور شديدتر و استفاده از جريان الكتريكي كم‏تر، موجب توليد نور كم‏تر خواهد شد.

OLEDهاي با مولكول كوچك و OLEDهاي پليمري

محققين شركت كداك در سال 1987، در اولين OLEDها از مولكول‏هاي كوچك آلي استفاده كردند. اگرچه مولكول‏هاي آلي نور بسيار زيادي را توليد مي‏كنند، اما براي توليد OLEDها با استفاده از آنها، بايد از فرايندهاي اتاق خلا يا به اختصار VTE كه قبلاً دربارة آن صحبت كرديم استفاده كرد. اين فرايند بسيار پيچيده و گران قيمت بوده و بازدهي آن نيز پايين است. در نتيجه محققان به دنبال موادي بودند كه كاربرد آنها راحت‏تر باشد تا هم بتوان هزينه‏هاي توليد را كاهش داد و هم بازدهي را بيشتر كرد. در نتيجه از سال 1990 به بعد ، شروع به استفاده از مولكول‏هاي بزرگ پليمري براي توليد نور كردند. پليمرها بسيار ارزان‏تر هستند و مي‏توانند به شكل ورقه‏هاي بسيار بزرگ توليد شوند . به همين دليل ، آن‏ها براي استفاده در صفحات نمايش بزرگ هم بسيار مناسب‏اند.

انواع OLEDها

OLEDها انواع مختلفي دارند كه با توجه به ويژگي‏هاي منحصر به فردشان مي‏توان از آنها در مكان‏هاي مختلف و در كاربردهاي گوناگون استفاده كرد . برخي از رايج‏ترين انواع OLEDها عبارت‏اند از:

OLEDهاي ماتريس غيرفعال يا OLED Passive Matrix

OLEDهاي ماتريس فعال يا OLED Active Matrix

OLEDهاي شفاف يا OLED Transparent

OLED Top-Emitting

OLEDهاي قابل انعطاف يا OLED Foldable

OLEDهاي سفيد يا OLED White

در ادامه قصد داريم نگاه دقيق‏تري به انواع مختلف OLED بيندازيم. ابتدا از OLEDهاي ماتريس فعال و ماتريس غيرفعال شروع مي‏كنيم.

OLEDهاي ماتريس غيرفعال يا OLED Passive Matrix

PMOLEDها از قطب‏هاي مثبت و منفي استفاده مي‏كنند كه به شكل نوارهاي باريك، كنار هم قرار گرفته‏اند. دو لايه از مواد آلي نيز بين اين دو قطب قرار مي‏گيرد. نوارهاي قطب مثبت عمود بر نوارهاي قطب منفي قرار مي‏گيرند و نقاط تقاطع نوارهاي اين دو قطب، پيكسل‏ها (يعني كوچك‏ترين نقطه كه نور از آن منتشر مي‏شود) را به وجود مي‏آورند. مدارهاي الكترونيكي‏اي كه خارج از OLED قرار گرفته‏اند، با اعمال جريان به تعداد مشخصي از نوارهاي قطب مثبت و منفي، مشخص مي‏كنند كه كدام پيكسل بايد روشن شود و كدام پيكسل بايد خاموش بماند. مقدار نور هر پيكسل نيز متناسب با ميزان جريان الكتريكي اعمال شده به هر يك از نوارها تغيير مي‏كند.

‍PMOLEDها فرآيند ساخت بسيار ساده‏اي دارند اما نسبت به ديگر انواع OLEDها برق بيشتري مصرف مي‏كنند. بيشتر توان مصرف شده در اين گونه OLEDها مربوط به مدارهاي تغذيه و كنترل خارج آنهاست. ‍PMOLEDها براي نمايش متن و كاراكترها بسيار مناسب‏اند و بهترين گزينه براي صفحات نمايش كوچك (با قطري معادل 2 تا 3 اينچ ) هستند . به همين دليل ، آنها براي استفاده در تلفن‏هاي همراه. PDAها و دستگاه‏هاي پخش MP3 بسيار مناسب‏اند.

نمايشگرهاي ماتريس فعال يا Active Matrix OLED

AMOLEDها لاية كاملي از قطب‏هاي مثبت و منفي دارند و لايه‏هاي ارگانيك در ميانشان قرار گرفته است . در اين ميان ، لاية قطب مثبت از شبكه‏اي از ترانزيستورهاي فيلم نازك يا TFT (Thin Film Transistor) پوشيده شده است. آراية TFT مدارهايي دارد كه مشخص مي‏كند كدام پيكسل‏ها براي ايجاد يك تصوير بايد روشن شوند. AMOLEDها مصرف توان كم‏ترين نسبت به PMOLEDها دارند. زيرا آراية TFT برق بسيار كم‏تري نسبت به مدارهاي كنترلي خارجي مصرف مي‏كند. AMOLEDها براي استفاده در صفحات نمايش بزرگ مناسب‏اند و چون نرخ نوسازي تصوير بالايي نيز دارند، براي نمايش تصاوير متحرك، عالي هستند. بهترين مكان براي استفاده از AMOLED ها، نمايشگرهاي كامپيوتر، تلويزيون‏هايي با صفحة بزرگ، تابلوهاي تبليغاتي و تابلوهاي علايم متحرك الكترونيكي است.

OLEDهاي شفاف يا OLED Transparent

OLEDهاي شفاف، در ساختمان خود تنها از مواد شفاف استفاده مي‏كنند. زير لايه، قطب مثبت، قطب منفي و لايه‏هاي مواد آلي آنها، همگي شفاف هستند.

OLEDهاي شفاف هنگامي كه خاموش هستند (بسته به نوع زير لاية مورد استفاده) تا 85ـ70 درصد شفافيت دارند و هنگامي كه روشن مي‏شوند، به نور اجازه مي‏دهند كه از هر دو سمت انتشار پيدا كند. نمايشگر OLED شفاف مي‏تواند با استفاده از هر دو فناوري ماتريس فعال يا غيرفعال ساخته شود.

از موارد استفادة اين نوع نمايشگرها مي‏توان به نمايشگرهاي داخل اتومبيل اشاره كرد كه مي‏توانند اطلاعاتي مانند سرعت، دور موتور و ... را روي شيشة جلويي خودرو نمايش دهند و در نتيجه رانندگان براي مشاهدة آنها نيازي به منحرف كردن ديد خود نخواهند داشت.

Top-Emiting OLED

اين نوع OLEDها نور را تنها در يك سمت منتشر مي‏كنند و در حقيقت بخش اعظم نمايشگرها، مانند نمايشگرهاي كامپيوتر يا تلويزيون‏هاي بزرگ، از اين نوع OLED استفاده مي‏كنند. زير لايه در اين نمايشگرها، مي‏تواند هم به حالت مات و هم به صورت براق و صيقلي ساخته شود. فناوري ماتريس فعال بهترين گزينه براي ساخت آنهاست. علاوه بر موارد ذكر شده، از اين نوع OLED مي‏توان در ابزارهاي كوچكي چون كارت‏هاي هوشمند نيز استفاده كرد.

OLEDهاي قابل انعطاف يا OLED Foldable

OLEDهاي قابل انعطاف زير لايه‏اي دارند كه از ورقه‏هاي فلزي يا پلاستيكي انعطاف‏پذير ساخته شده‏ اند . آنها در برابر آسيب‏هاي فيزيكي بسيار مقاوم ‏اند و به همين دليل ، موارد مصرف اصلي آن‏ها در ابزارهايي مانند تلقن ‏هاي همراه و ‍PDAهاست . استفاده از اين گونه نمايشگرها در ابزارهاي فوق ، علاوه بر تمامي مزاياي گفته شده مي‏تواند شكستگي صفحات نمايش را ، كه هم اكنون مهم‏ترين و شايع‏ترين دليل خرابي چنين ابزارهايي است، تا حد بسيار زيادي كاهش دهد. علاوه بر موارد ذكر شده و به دليل انعطاف‏پذيري بيش از حد اين صفحات نمايش ، مي‏توان آن‏ها را درون لباس‏ها نيز تعبيه كرد و به طور مثال، لباس نجات با يك پردازش داخلي، گيرنده‏هاي تلفن همراه يا گيرنده‏هاي GPS به همراه يك صفحه نمايش OLED دوخته شده درون آن توليد كرد .

OLEDهاي سفيد

همان‏طور كه از نام‏شان پيداست، تنها نور سفيد توليد مي‏كنند و نور توليدي آن‏ها روشن‏تر و يكنواخت‏تر از نور لامپ‏هاي فلورسنت (يا مهتابي) است. علاوه بر اين ، OLEDهاي سفيد از نظر مصرف انرژي نيز بهره‏وري بالايي دارند. همچنين آنها كيفيت رنگ واقعي‏تري نسبت به لامپ‏هاي التهابي دارند و به دليل اين كه مي‏توانند به شكل صفحات بسيار بزرگ توليد شوند ، به راحتي مي‏توانند جايگزين لامپ‏هاي فلورسنت كه هم‏ اكنون در بيشتر ساختمان‏ها مورد استفاده قرار مي‏گيرند شوند . استفاده از آنها مي‏تواند هزينة تأمين انرژي روشنايي در منازل را بسيار كاهش دهد .

از منظري ديگر مي‏توان OLEDها را به صورت زير دسته‏بندي كرد:

AMOLED (Active matrix Organic Light-Emittiy Diodes)

كه توضيح آن داده شد. اين تكنولوژي بزرگ‏ترين و بهترين سهم را در بازار OLEDها دارد.

CDT (Cambridge Display Technodog)

اين تكنولوژي بر پاية OLED پليمري ساخته شده است.

FOLED (Flexible Organic, Light-Emittiy Dides)

ما لكيت اين تكنولوژي براي UDC (Universal Display Corporation) است . به نقل از وب سايت اين شركت اين تكنولوژي بر پاية مواد قابل انعطاف ساخته شده است . صفحات نمايشگر تخت به طور مرسوم بر مواد شيشه‏اي به خاطر ساختار و يا پردازش محدوديت‏ها ساخته شده‏اند. مواد قابل انعطاف مزاياي قابل توجه نسبت به مواد سنتي شيشه‏اي دارند.

LTPS (Low Temperature Poly Silicon)

اين فناوري از شبكه‏هاي ترانزيستور فيلم نازك (TFT)، ساخته شده است . تكنولوژي التهاب ليزري باعث رسيدن دما به 400 درجه مي‏گردد. از مزاياي اين فناوري مي‏توان به سرعت پاسخ الكتريكي سريع‏تر، ارتباطات و لوازم كم‏تر و مصرف برق و انرژي كم‏تر اشاره كرد .

PHOLED (Phosphorescent Organic Light-Emitting Diodes)

مالكيت اين تكنولوژي نيز مخصوص UDC است. PHOLED از مولكول هاي كوچك فسفر هاي انحلال‏پذير براي توليد OLED استفاده مي‏كند. اين فناوري قبلاً انحصاراً براي موبايل‏ها استفاده مي‏شد ولي هم اكنون از آن براي دستگاه‏ها ديگر نيز استفاده مي‏شود. اين تكنولوژي بدون از دست دادن طول عمر با راندمان بسيار موثر و بالايي كه دارد، در حال گسترش يافتن است . تنها مشكل در مورد رنگ آبي است. هنوز مادة مناسبي براي رنگ آبي وجود ندارد. اگرچه لابراتوارهاي بي‏شماري در حال كار بر روي اين قضيه هستند .

PLED (Polymer Light – Emittiing Diodes)

دومين نوع OLED، از مولكول‏هاي بزرگ پليمري Light-Emitting تشكيل شده است كه به عنوان PLED شناخته مي‏شوند. در سال 1990 به وسيله Jermey و همكارانش در دانشگاه كمبريج وسيله‏اي از تركيب زنجيره‏اي از مولكول‏هاي آلي كوچك‏تر كه لايه‏ها را تشكيل مي‏دهند، ساخته شد. LEDهاي پليمري از يك روكش چرخشي تشكيل شده‏اند.

يك لايه نازك پليمري براي يك زير لايه مسطح و سپس چرخش زير لايه در يك سرعت بسيار بالا معمولاً (1/200-7500rpm) به منظور پخش كردن دست‏اندازهاي پليمر به وسيله نيروي گريزان از مركز صورت مي‏گيرد.

روكش چرخشي توسط يك مرحله baking به منظور از بين بردن حلال و در بعضي موارد كامل كرده عمل پليمريزيشن گذاشته مي‏شود.

فرآيند تشكيل اين لايه نازك معمولاً اقتصادي‏تر از روش تبخير گرمايي است كه در بالا به آن اشاره شد.

PLEDهاي اصلي از لايه‏هاي فعال منفرد تشكيل شده‏اند كه (Poly Phenylene Vinylene) PPV ناميده مي‏شود كه اين PPV كه از اكسيد روي ـ اينديم و كلسيم تشكيل شده‏اند ، همانند OLED به منظور تزريق حفره‏ها و الكترون‏ها مورد استفاده قرار مي‏گيرند.

اكسيد روي ـ اينديم فلزي است كه به منظور تزريق حفره‏ها و كلسيم فلزي است كه به منظور تزريق الكترون‏ها مورد استفاده قرار مي‏گيرد .

PLEDهاي مورد بحث از يك لايه پليمري دوم هم به منظور انتقال و تزريق حفره استفاده مي‏كنند پليمرهاي PPV نور زرد رنگ با كارايي و طول عمر بالا توليد مي‏كنند . در سطوح حفره مانيتورهاي كامپيوتري همانند يك PLED مي‏تواند طول عمري بيشتر از تقريباً 000/10 ساعت (10 سال عمر معمولي) داشته باشد . (رنگ‏هاي كامل اثبات شده‏اند ولي تا به حال در توليدات تجاري فقط از رنگ زرد استفاده شده است ) ساير پليمرهاي تركيبي (دو پليمر مختلف در يك محلول) تا به حال توسط Dow Chomical بر پايه مولكول‏هاي آلي چندگان ايجاد شده‏ اند.

اينگونه پيكره‏بندي‏ها مي‏توانند به منظور توليد يك دامنه از رنگ‏ها با تغيير طول Segmentهاي co-polymerها از زرد تا سبز ايجاد شوند . متأسفانه نمايش طول عمر اين رنگ‏ها با ‍‍PPV ها قابل مقايسه نيست و نور آبي هنوز براي نمايش آماده نشده است.

PMOLED (Passive Matrix OLEDs)

توضيح آن قبلاً به طور كامل ارائه شد.

TOLED (Transpartit OLED)

كه توضيح آن قبلاً ارائه شد .

در 6 ژوئن سال 2006 UDC (Universal Display Corporation) مقاله‏اي را منتشر كرد كه خلاصة آن در ذيل آمده است :

امروزه به خاطر تكنولوژي بالاي PHOLED بيشتر از اين انواع OLED در صنعت استفاده مي‏شود . UDC از سيستم رنگ تيرة قرمز جديد D‍PHOLE با نهايت روشنايي پرده‏برداري خواهد كرد . 15 شمع در هر آمپر كه مطابق با 19% كميت خروجي كل است. اين باعث مي‏شود كه استانداردهاي رنگ NTSC، طول عمر بيشتري (يعني 000/200 ساعت در 500 شمع در آمپر در هر مترمربع) كنند . به علاوه اين شركت از افزايش طول عمر عملكرد رنگ قرمز PHOLED از 000/25 ساعت در سال 2004 به 000/300 ساعت در 500 شمع در مترمربع در سال 2005 خبر داده است .

اين شركت همچنين معماري وسايل پيشرفته و جديدي را ارائه كرده كه افزايش قابل توجهي در اشباع رنگ‏ها به وسيلة عمق ساية رنگ سبزـ زرد داشته است . اين قضيه در مورد رنگ آبي آسماني نيز صادق است.

(همانطور كه مي‏دانيم قرمز و آبي و سبز سه نور اصلي در توليد روشنايي است كه اين شركت نيز تنها در مورد اين سه رنگ صحبت كرده است . )

UDC:

universal Display Corpration رهبري جهاني در توسعه و تجارت و نوآوري OLED و موارد مورد استفاده در نمايشگرهاي الكترونيكي صحنة سخت و نوراني است . اين شركت با بيش از بيست شركت ديگر همچون سامسونگ ، پايونر ، سوني و تويوتا همكاري دارد . حق انحصاري توليد OLED به وسيله فناوري OVPD مخصوص اين شركت است و علاوه بر اين 725 حق امتياز در زمينة توليد مواد در جهان دارد . اين شركت در نيوجرسي واقع است و روز به روز در زمينة فناوري OLED و بر طرف كردن نياز مشتري در حال فعاليت است.

ْ

كاربردهاي حال و آينده OLED

در حال حاضر OLEDها در ابزارهايي با صفحات نمايش كوچك ، مانند تلفن‏هاي همراه ، PDAها و دوربين‏هاي ديجيتال به كار مي‏روند .

در سپتامبر 2004 شركت سوني اعلام كرد كه توليد صفحات نمايش OLED با نام CLIEPEG-v290 را براي كاربردهاي خانگي و شخصي آغاز كرده است .

شركت كداك نيز قبل از آن از صفحات نمايش OLED در برخي از انواع دوربين‏هاي ديجيتال خود استفاده كرده بود .

در ماه مي سال 2005، شركت سامسونگ اعلام كرد كه اولين صفحة نمايش بسيار نازك خود را كه 40 اينچ قطر داشته و بر پايه فناوري OLED ساخته شده است ، به زودي به بازار عرضه خواهد كرد.

چندين سال است كه OLED جايگزين بالقوه براي LCD ها و پلاسماها در برخي از كاربردها است . آنها به مصرف انرژي زيادي براي روشن كردن لايه‏هاي پشتي ندارند و همچنين سرعت پاسخ آن ها سريع‏تر از LCDها است لذا كاربرد آنها در تلويزيون باعث بهبود نمايش تصاوير مي‏گردد . قبل از اينكه سامسونگ مانيتور 40 اينچي خود را توليد كند رقيبش اپسن ، 20 اينچي اش را توليد كرده بود . البته اپسن در گذشته صفحة 40 اينچي توليد كرده بود ولي اين كار را با چهار صفحه 20 اينچي انجام داده بود در صورتي كه سامسونگ از يك صفحه براي توليد نمايشگر 40 اينچي خود بهره جست . روشنايي در مدل‏هاي جديد صفحات نمايشگر سامسونگ از nits 400 (شمع در هر مترمربــع) به nits 600 افزايش يافته است . وضوح اين نمايشگر 800*1280 پيكسل است. سامسونگ اميدوار است روزي بتواند نمايشگرهايي توليد كند كه كم‏تر از 3 سانتيمتر عمق داشته باشند .

در 20 ژوئن 2001، دستگاهي كوچك و سبك با طراحي كارآمد براي گوش فرا دادن به موسيقي و تماشاي تصاوير و فيلم با استفاده از تكنولوژي OLED طراحي شد. اين دستگاه به راحتي در جيب جا مي‏شود و آنچنان سبك است كه گويي در حال كار با آن چيزي در دست نيست. اين نمايشگر 5/1 اينچي كيفيت صدا و تصوير بالايي دارد و با G4 حافظه در دو رنگ مشكي براق و آبي با قيمت حدود 000/190 تومان به بازار عرضه شده است. البته مدل GB1 اين دستگاه تنها 000/100 تومان قيمت دارد.

در 8 ژوئن 2006 نيز شركت Citizen، 000/5 ساعت مجهز به فناوري بلوتوث را در ژاپن وارد بازار كرد.

اين ساعت كه 700w نام دارد، تماس‏هايي را كه موبايل شما دريافت مي‏كند، همراه با لرزش و نور به شما اطلاع مي‏دهد. به علاوه، زنگ خطري اختياري در آن تعبيه شده كه اگر شما موبايل خود را جايي، جا بگذاريد، به شما هشدار مي‏دهد. صفحه نمايشگر OLED كوچك آن Caller ID نيز دارد. اندازه‏اي اين ساعت 6/46*4/42*40 است و وزني حدود 55 گرم دارد. باتري آن حدود 5 ساعت در روز كار مي‏كند و در رنگ نقره‏اي و مشكي عرضه شده است.

وضعيت تجاري OLED

طبق تحقيق انجام شده تجارت OLED به سرعت در حال افزايش است و پيش‏بيني مي‏شود كه تنها دوربين هاي كه مبتني بر فناوري OLED هستند تا سال 2007، 3 بيليون دلار فروش داشته باشند.

بنا بر گفتة شركت kodak اين شركت از فروش نمايشگرهاي OLED خود تا سال 2005، 500 ميليون دلار سود برده است.

دانشمندان شركت kodak مواد آلي OLED را براي اولين بار در سال 1979 كشف كردند و اولين حق ثبت اختراع خود را براي طراحي وسايلي كه با تكنولوژي OLED كار مي‏كند. در سال 1987 دريافت كردند. يك برنامة توسعه يافتة شركتي توسط شركت Sony. Electronics، اولين ماتريكس فعال جهان را كه 4/2 اينچ قطر داشت در سال 1999توليد كرد و كم‏تر از يك سال بعد نمايشگر 5/5 اينچي آن توليد شد. نمايشگر 15 اينچي بعداً در سال 2002 اختراع گرديد.

Kodak و ٍSony همكاري تجاري خود را در دسامبر 2001 براي توليد OLED شكل دادند كه ثمرة توليد انبوه نمايشگرهاي 2/2 اينچي مبتني بر تكنولوژي OLED در سال 2002 بود.

درآمد بودجه‏اي شركت UDC، در يك چهارم اول سال 2006، 406/271/3 دلار بود كه قابل مقايسه با يك چهارم اول سال 2005 كه 068/467/1 دلار بوده، نمي‏باشد . اين درآمد بودجه‏اي شامل 061/536 دلار بودجه در قرارداد با دولت در زمينة تحقيقات ، 906/675 دلار بودجه در شكل‏گيري و توسعه مواد شيميايي ، 479/398 دلار بودجه در تجارت شيميايي ، 846/930 دلار بودجه در پروانه و حق‏الزحمه و 114/730 دلار بودجه در زمينه توسعه فناوري مي‏شود .

تحقيق و توسعه در زمينة فناوري OLED به سرعت در جريان است و به احتمال زياد، اين فناوري به عنوان اصلي‏ترين فناوري صفحات نمايش در نمايشگرهاي بيسار بزرگ، تابلوهاي تبليغاتي، تابلوهاي راهنمايي و رانندگي، نمايشگرهاي داخل اتومبيل و ... به ايفاي نقش خواهد پرداخت. علاوه بر اين، توانايي اين فناوري در توليد نور و مصرف توان بسيار پايين آن، مي‏تواند OLED را به عنوان بهترين گزينة براي تأمين نور داخل ساختمان‏ها مطرح كند. تصورش را بكنيد روزنامه‏هاي نسل بعدي ممكن است صفحات نمايش OLED اي باشند كه اخبار را به سرعت به روز مي‏كنند و مانند روزنامه‏هاي كاغذي ، پس از آن كه خواندن آن را تمام كرديد ، مي‏توانيد به راحتي آن را در جيب پشتي يا كيف‏تان قرار دهيد !

صفحه قبل صفحه بعد
نظر شما
نام : *
پست الکترونیک :
وب سایت/بلاگ :
*
:) :( ;) :D
;)) :X :? :P
:* =(( :O @};-
:B /:) =D> :S
کد امنیتی : *


برچسب ها: ,
موضوع : | لينك ثابت
نوشته شده در تاريخ شنبه 25 شهريور 1391 توسط حميد تلك آبادي